STANDARTLAR

EN ISO 1149 - 1-3-5

Koruyucu kumaş ve giysiler için malzemelerin elektrostatik özelliklerini ve test metotlarına dair koşulları tanımlar. EN 1149-1, EN 1149-2 ve EN 1149-3 test metotlarını kapsar.

DIN EN 1149 “Elektrostatik özellikleri ana başlığının altında toplanmıştır:

Bölüm 1: Yüzey direncini ölçmek için test yöntemi
Bölüm 2: Dikey direnci ölçmek için test yöntemi
Bölüm 3: Yük zayıflamasını ölçmek için test yöntemi
Bölüm 4: Kıyafet testi 
Bölüm 5: Malzeme ve yapı için performans gereklilikleri.

Bunlar antistatik özelliklere sahip koruyucu kıyafetlerdir. Bu kıyafet personelin elektrostatik yüklenmesini ve yanıcı statik kıvılcımlarının ortaya çıkmasını azaltır. Patlayıcı ortam oluşabileceği yerlerde kullanımı zorunludur. Standart, yanıcı kıvılcımları önlemek amacıyla kıyafetler için gereken elektrostatik gerekliliklerini belirtir.

EN ISO 11611

EN ISO 11611 – Kaynak ve yardımcı süreçlerde kullanılacak koruyucu kıyafetler

Kaynak ve yardımcı süreçlerde kullanılacak koruyucu kıyafetler EN ISO 11611’e uygun olarak kullanıcıyı ufak miktardaki erimiş metal sıçramalarından, alevlerle kısa temastan ve elektrik arkı sebebiyle oluşan radyan ısıdan korur. Kıyafetler, aynı türde ve benzer tehlikelerin ortaya çıktığı kaynak ve yardımcı süreçler sırasında kişilerin giymesi için uygundur. Koruyucu etki, yanma geciktirici kumaş ile EN ISO 11611’de belirtilen işleme özelliklerinin kullanılmasıyla elde edilir. Kaynak için koruyucu kıyafet sınıflandırılmasında kullanılan kriterlerden biri sınırlı alev yayılımıdır. Bu kriterin testi, kumaşın küçük dikey bir aleve maruz kaldıktan sonra nasıl yandığını analiz ederek gerçekleştirilir.

Test aşağıdakileri belirten EN ISO 15025’e (eskiden DIN EN 532) dayanır:

  • numune üst veya yan kenarlara doğru yanmaya devam etmemelidir
  • numune 5×5 mm²’den büyük delik oluşumu göstermemelidir
  • numune yanan veya eriyen döküntü oluşturmamalıdır
  • ortalama yanmaya devam etme süresi 2 saniyeyi geçmemelidir
  • ortalama korlaşmaya devam etme süresi 2 saniyeyi geçmemelidir
EN ISO 11612

Sıcak ve alevden koruyan kıyafet ve kumaşlar için teknik özellikleri, minimum performans şartlarını ve test metotlarına dair koşulları tanımlar.

Isı ve aleve karşı koruma sağlayan, EN ISO 11612 standardı koruyucu kıyafetler kısa süreli olarak aleve ve en az bir tür ısıya maruz kalan çalışanları korur. Isıya maruz kalan çalışanlar için koruyucu kıyafetlerin test kriterlerinden biri, EN ISO 15025’e (önceden DIN EN 532) uygun şekilde sınırlı alev yayılmasıdır (kod harfi A). Bu kriter, kaynakta kullanılan koruyucu kıyafet test kriterine benzerdir. Isı türü kodlarla belirlenir (B ila F). Ortaya çıkan ısı konvektif türde (kod harfi B), radyan türde (kod harfi C), erimiş alüminyum (kod harfi D) veya erimiş demir (kod harfi E) sıçramalarından kaynaklanıyor, temas ısısı türünde (kod harfi F) ya da bu biçimlerin kombinasyonu şeklinde olabilir. Bu koruyucu kıyafetler için kod harflere ek olarak 1 ile 4 arası performans seviyeleri de belirtilir. Performans seviyeleri ne kadar yüksekse ilgili ürünün koruyucu etkisi de o kadar yüksektir. Koruyucu etki, yanma geciktirici kumaş ile belirli işleme özelliklerinin kullanılmasıyla elde edilir. Isı aktarımı için ek performans seviyeleri belirlenmiştir:

  • 1. Seviye: Düşük risk etkisi
  • 2. Seviye: Orta risk etkisi
  • 3. Seviye: Yüksek risk etkisi
  • İstisna: 4. seviye, yoğun radyan ısıya maruz kalma için geçerlidir.